"ภาษาถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์ และถูกทำลายลงด้วยประสบการณ์"
Aftermath นิทรรศการเดี่ยวครั้งใหม่ของ ดีใจ โกสิยพงษ์ สานต่อแนวคิดจากผลงานครั้งก่อน ชวนผู้ชมตั้งคำถามว่า "ความหมาย" กำเนิดขึ้นได้อย่างไร ได้รับการยอมรับร่วมกัน และถูกส่งต่อจากคนรุ่นหนึ่งสู่อีกรุ่นได้อย่างไร ท่ามกลางการค้นหาความเป็นไปได้ของ "ภาษา" ที่หลุดพ้นจากอคติและบริบท
ในครั้งนี้ ดีใจนำ "สิ่งทอ" และ "เซรามิก" เข้ามามีส่วนร่วมในการจัดแสดง เพื่อชวนให้ผู้ชมใคร่ครวญถึงวิธีที่ภาษาถูกส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น ผ่านผลงานศิลปะจัดวางสื่อผสม (Mixed-media Installations) ในระบบภาษาที่เธอสร้างขึ้นเอง สีแต่ละสีมีเสียงของตัวเอง "สี" จึงทำหน้าที่เหมือน "ตัวอักษร" ทุกลวดลายและทุกการถักทอถูกถ่ายทอดออกมาเป็นเสียง ความยาวของฝีแปรงและโครงสร้างของเนื้อผ้าสื่อถึงระยะเวลา องศาของสีกลายเป็นทิศทางในพื้นที่ของเสียง ความเข้มของสีกลายเป็นความดัง และฝีแปรงหรือการถักทอที่หลวมและลังเลกลายเป็นเสียงที่บิดเบี้ยว
"เมื่อสร้างภาษาที่ทุกกฎเกณฑ์มองเห็นได้ทั้งหมด ผลงานจึงเผยให้เห็นว่า 'ภาษา' ที่เราใช้ในการสื่อสารในชีวิตประจำวันนั้น ตั้งอยู่บนกฎเกณฑ์ที่มองไม่เห็นมากมายเพียงใด โดยที่กฎเหล่านั้นแทบไม่เคยถูกตั้งคำถาม" ดีใจ โกสิยพงษ์ กล่าว
ท้ายที่สุด Aftermath ชวนให้เราตั้งคำถามว่า จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อภาษาที่มุ่งสู่ความเป็นกลางถูกนำมาใช้ทำความเข้าใจประสบการณ์ที่เป็นเรื่องส่วนบุคคลอย่างลึกซึ้ง ความเศร้าโศกเป็นสิ่งที่เรารู้สึกจริง ๆ หรือเพราะความหมายเบื้องหลังคำว่า "ความเศร้าโศก" ต่างหากที่ทำให้เรารู้สึกเช่นนั้น
information provided by event organizer
