การสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งที่เคยถูกมองว่าแตกหัก เสียหาย สู่วัตถุ "ไร้ค่า" กับคุณค่าที่สามารถถูกสร้างขึ้นใหม่ ผ่านการรวบรวมและประกอบเศษวัสดุต่าง ๆ อาทิ เศษไม้ เซรามิก เศษอิฐ และวัตถุจากธรรมชาติอื่น ๆ ซึ่งล้วนผ่านกระบวนการสร้างสรรค์ด้วยหัตถกรรมดั้งเดิม วัสดุเหล่านี้ไม่เพียงสะท้อนร่องรอยของกาลเวลา หากยังบอกเล่าเรื่องราวการเดินทางของวัฒนธรรม วิถีชีวิต และความสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ
ผลงานสร้างบทสนทนาเกี่ยวกับความยั่งยืน ผ่านประวัติศาสตร์ของวัตถุและความทรงจำ โดยชวนให้พิจารณาเศษวัสดุจากธรรมชาติรอบตัวในบริบทของโลกที่เปลี่ยนแปลงไป การมองเห็นคุณค่าของความงามในความไม่สมบูรณ์ และการสร้าง "ชีวิตใหม่" ให้กับสิ่งเดิมเปรียบเสมือนการยอมรับอดีต พร้อมการตื่นรู้และอยู่ร่วมกับปัจจุบันอย่างมีสติ การตีความงานอนุรักษ์ในมุมมองใหม่ มิได้เป็นเพียงการเคารพอดีต หากคือการเตรียมพร้อมทำความเข้าใจอนาคตผ่านกระบวนการทางศิลปะและการออกแบบ
วัตถุทางศิลปะเหล่านี้ไม่ได้ทำหน้าที่เพียงบอกเล่าเรื่องราวเชิงสุนทรียะ แต่ยังถูกออกแบบให้สามารถใช้งานได้ในชีวิตประจำวัน ดังเช่นบทบาทดั้งเดิมของมัน ผลงานจึงมุ่งกระตุ้นให้ผู้ชมตระหนักถึงคุณค่าในสิ่งเล็กน้อยที่ถูกละเลย เปิดใจรับการสร้างสรรค์ที่เชื่อมโยงธรรมชาติ การอนุรักษ์ และวิถีชีวิตร่วมสมัยเข้าด้วยกันอย่างสอดคล้องกับบริบททางสังคมในปัจจุบัน
information provided by event organizer
