"ลูน่า ดินแดนไร้กาลเวลา" วางการรับรู้ต่อสิ่งที่ปรากฏและดำรงอยู่ตรงหน้าไว้เป็นจุดตั้งต้นของนิทรรศการ โดยไม่ได้กำหนดเส้นทางจากสิ่งที่เห็นไปสู่ความหมายใดความหมายหนึ่งไว้ล่วงหน้า องค์ประกอบต่าง ๆ ทั้งที่มองเห็น สัมผัสได้ หรือเพียงรับรู้ถึงการดำรงอยู่ จึงเปิดพื้นที่ให้ผู้ชมสร้างความเข้าใจจากประสบการณ์การรับรู้ของตนเอง
ลูน่าเป็นโปรเจ็กต์ที่วราลีพัฒนามาตั้งแต่ช่วงที่ยังเป็นนักศึกษาศิลปะ เดิมเป็นตัวละครเด็กผู้หญิงที่ทำหน้าที่คล้ายผู้เล่าเรื่อง เดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ ครั้งนี้ลูน่ากลับมาพร้อมคำถามว่า แท้จริงแล้วลูน่ามีสถานะเป็นอะไร และการมีอยู่ของเธอจะปรากฏให้มนุษย์รับรู้ได้อย่างไร ด้วยแนวคิดภววิทยาแบบแบนราบ (Flat Ontology) "ความเป็นลูน่า" จึงไม่ได้ผูกติดอยู่กับรูปลักษณ์ของเด็กผู้หญิงอีกต่อไป แสง กลิ่น อุณหภูมิ ความมืด พื้นที่ และวัตถุต่าง ๆ ล้วนร่วมทำให้การมีอยู่ของเธอปรากฏขึ้น ผ่านสองสภาวะของเวลา คือการจดจำ (Remembering) และการกลายเป็น (Becoming)
นิทรรศการแบ่งเป็น 2 ส่วน ห้องศิลปะจัดวางหลักได้แรงบันดาลใจจากการเดินทางในโปแลนด์ ที่ศิลปินรู้สึกว่า "ทุกอย่างมันเศร้าเท่าฉัน" ก่อนจะพบแสงและความอบอุ่นเล็ก ๆ จากคาเฟ่แห่งหนึ่ง ผู้ชมจะเดินผ่านทางเดินที่มืด เย็น และมีกลิ่นของไม้และผืนป่า สู่แสงอุ่นจากห้องด้านใน ตรงข้ามกันมีประติมากรรมลูน่านั่งกอดเข่าโดยไร้ดวงตาอยู่ในแสงสลัว ส่วนห้องศิลปะจัดวางภาพถ่ายจัดแสดงภาพถ่ายสื่อผสมจากช่วงพำนักที่เวียนนา ที่ศิลปินพาลูน่าออกไป "เจอเพื่อน" ผ่านระบบขนส่งสาธารณะ โดยผลงานจะหมุนเวียน 3 รอบตลอดระยะเวลานิทรรศการ พร้อมประติมากรรมลูน่าขนาดเล็ก 3 รูปแบบ
เข้าชมฟรี
information provided by event organizer
